In een vorige blogpost, Data als intellectuele eigendom en privacy, werd reeds kort aangehaald dat data meer en meer een ruilmiddel is geworden in de zogenaamde gratis economie.

Hierbij kunnen we denken aan hetgeen gebeurt in het social media landschap, waar online diensten “gratis” ter beschikking worden gesteld aan de gebruiker; maar weliswaar staan deze gebruikers in ruil bepaalde gegevens af aan de aanbieder van deze diensten.

Tot deze gegevens behoren o.a. locatiegegevens, webpage clicks, etc.

Maar soms betreft het ook directe persoonsgegevens, zoals bepaalde voorkeuren, contactgegevens zoals e-mailadressen, mobiele telefoonnummers, etc.

In deze blogpost zal kort worden ingegaan of persoonsgegevens al dan niet kunnen worden vermarkt als handelswaar.