Zijn persoonsgegevens handelsgoederen?

In een vorige blogpost, Data als intellectuele eigendom en privacy, werd reeds kort aangehaald dat data meer en meer een ruilmiddel is geworden in de zogenaamde gratis economie.

Hierbij kunnen we denken aan hetgeen gebeurt in het social media landschap, waar online diensten “gratis” ter beschikking worden gesteld aan de gebruiker; maar weliswaar staan deze gebruikers in ruil bepaalde gegevens af aan de aanbieder van deze diensten.

Tot deze gegevens behoren o.a. locatiegegevens, webpage clicks, etc.

Maar soms betreft het ook directe persoonsgegevens, zoals bepaalde voorkeuren, contactgegevens zoals e-mailadressen, mobiele telefoonnummers, etc.

In deze blogpost zal kort worden ingegaan of persoonsgegevens al dan niet kunnen worden vermarkt als handelswaar.

Lees verder →

Data als intellectuele eigendom en privacy

In een digitale economie is het bezit van data een waardevol goed, dat in sommige sectoren reeds als ruilmiddel wordt gebruikt voor het bekomen en het gebruik van immateriële activa, doorgaans software applicaties, en diensten.

Hiervoor hebben organisaties reeds zwaar in geïnvesteerd; niet enkel voor de aankoop en ontwikkeling van systemen, maar ook in de nodige research daarvoor.

Immers, op basis van data kan men inzichten hebben in een bepaald onderwerp om gevolgen te voorspellen, beslissingen te nemen met een relatief gering risico, de klantenervaring verbeteren, etc.

Momenteel wordt er gedacht aan het beschermen van data als intellectuele eigendom.

Een dergelijke wetgeving blijkt bijvoorbeeld reeds te bestaan in Azië, of in ieder geval men is er reeds mee bezig.

Het doel is om de bescherming en het te gelde maken van data mogelijk te maken.

Lees verder →