Blockchain en persoonsgegevens

Het gebruiken van blockchaintechnologie biedt heel wat voordelen voor wat betreft het garanderen van de integriteit (tamperproof) van de data die per blok in de keten van de blockchain worden bijgehouden.

Het verwijderen van gegevens bij een node kan dan de integriteit van de volledige keten compromiteren, waardoor men gemakkelijk kan achterhalen dat er met de gegevens werd geknoeid.

Maar het gebruiken van blockchaintechnologieën voor de verwerking van persoonsgegevens biedt ook heel wat uitdagingen, met betrekking tot de toepassing van de GDPR.

Sommige van die uitdagingen kunnen zelfs helemaal niet worden weggenomen door gebruik te maken van een blockchain architectuur.

Lees verder →

De vrije toestemming

De GDPR definieert in haar art.6,1 de voorwaarden voor een rechtmatige verwerking van persoonsgegevens.

Een van deze voorwaarden is de toestemming.

Maar wat is nu eigenlijk een toestemming?

Bij lectuur van de GDPR wordt het duidelijk dat men enkel kan spreken over een toestemming wanneer aan een aantal voorwaarden wordt voldaan.

Dit betekent dat niet om het even wat kan gelden als een toestemming, bovendien zal de verwerkingsverantwoordelijke ook moeten kunnen aantonen dat de betrokkene toestemming heeft gegeven en dat aan de voorwaarden voor een geldige toestemming werd voldaan.

Lees verder →

Verwerkingsverantwoordelijke – uitbreiding

Organisaties geven werknemers, aangestelden en mandatarissen (laten we ze kortweg mandatarissen noemen) de bevoegdheid om bepaalde persoonsgegevens van de natuurlijke personen die ze verwerken te mogen consulteren en verwerken.

Had kader waarbinnen de mandataris handelt kan drievoudig zijn:

  • de mandataris handelt binnen het kader van zijn bevoegdheden;
  • de mandataris handelt binnen buiten het kader van zijn bevoegdheden;
  • het kader waarbinnen de mandataris handelt is dubbelzinnig of onbestaande.

In sommige gevallen kan het voorkomen dat deze mandatarissen hun bevoegdheden te buiten gaan, door verwerking, met inbegrip van consultaties uit te voeren of goed te keuren waar ze geen bevoegdheid voor hebben.

Lees verder →

Mailbox ex-werknemer

Met de digitalisering en de mogelijkheden van thuiswerk beschikken werknemers meer en meer over computerapparatuur, zoals laptops, tablets en smartphones.

In sommige organisaties gebruiken werknemers zelfs hun eigen apparatuur (BYOD), zoals hun persoonlijke smartphone, laptop, ….

In de meeste gevallen echter, wordt er gewerkt met de apparatuur die de werkgever de werknemer ter beschikking stelt, zoals een laptop en een smartphone.

Vroeger was het ter beschikking stellen van bijvoorbeeld een laptop en een smartphone aan werknemers voorbehouden tot personeel in de buitendienst, zoals verkopers, consultants, etc.

Lees verder →

Persoonsgegevens verwerken ter uitvoering van een overeenkomst

De GDPR laat toe om persoonsgegevens te verwerken wanneer deze verwerking noodzakelijk is ter uitvoering van een overeenkomst, of wanneer de betrokkene erom verzoekt vòòr de afsluiting van een overeenkomst.

Deze bepaling bevat reeds 2 elementen, namelijk:

  • de verwerking moet noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de overeenkomst;
  • wanneer er nog geen overeenkomst is, op verzoek van de betrokkene met het oog op de totstandkoming van een overeenkomst.
Lees verder →

Zijn persoonsgegevens handelsgoederen?

In een vorige blogpost, Data als intellectuele eigendom en privacy, werd reeds kort aangehaald dat data meer en meer een ruilmiddel is geworden in de zogenaamde gratis economie.

Hierbij kunnen we denken aan hetgeen gebeurt in het social media landschap, waar online diensten “gratis” ter beschikking worden gesteld aan de gebruiker; maar weliswaar staan deze gebruikers in ruil bepaalde gegevens af aan de aanbieder van deze diensten.

Tot deze gegevens behoren o.a. locatiegegevens, webpage clicks, etc.

Maar soms betreft het ook directe persoonsgegevens, zoals bepaalde voorkeuren, contactgegevens zoals e-mailadressen, mobiele telefoonnummers, etc.

In deze blogpost zal kort worden ingegaan of persoonsgegevens al dan niet kunnen worden vermarkt als handelswaar.

Lees verder →

Verwerkingen op grond van een wettelijke verplichting

De GDPR biedt verwerkingsverantwoordelijken meerdere redenen om de rechtmatigheid van hun verwerkingen of voorgenomen verwerkingen van persoonsgegevens op te baseren.

Een van deze redenen is de noodzaak om te voldoen aan een wettelijke verplichting.

Sommige verwerkingsverantwoordelijken zullen daarop een beroep doen wanneer ze geen andere grondslag voor hun verwerkingen weten te vinden.

Maar wat bedoelt de GDPR eigenlijk met het begrip “noodzakelijk om te voldoen aan een wettelijke verplichting”, en kan om het even welke wettelijke regel daarvoor in aanmerking worden genomen?

Lees verder →

De vitale belangen van de betrokkene

De GDPR definieert de rechtsgronden die de verwerking van persoonsgegevens toelaten, een daarvan heeft te maken met de bescherming van de vitale belangen van de betrokkene of van een andere natuurlijke persoon (art. 6,1d).

Wanneer kan deze regel gebruikt worden om een verwerking of voorgenomen verwerking van persoonsgegevens in onder te brengen?

Wat zijn eigenlijk vitale belangen, en welke voorwaarden dienen er te worden vervuld om te kunnen spreken over vitale belangen?

Lees verder →

Privacy en de druk van klanten

Een klant, de verzoeker, vraagt inzage in de dossiergegevens die ook persoonsgegevens bevat van een huisgenoot of van een kennis, of vraagt een wijziging uit te voeren in die dossiergegevens.

Op aandringen en om sociale redenen geeft de medewerker aan de verzoeker deze toegang of voert de gevraagde verwerking uit, hoewel de verzoeker geen mandaat voorlegt dat hij of zij toegang tot dergelijke gegevens mag hebben of de gevraagde verwerking mag laten uitvoeren.

Klinkt deze use-case bekend? Helaas komt dit soms vaker voor dan men denkt.

Het komt in de praktijk immers voor dat medewerkers van organisaties gevraagd worden, zonder dat een mandaat wordt voorgelegd, om verwerkingen uit te voeren in de gegevens van een andere persoon dan de gegevens van de verzoeker.

De vraag is of een medewerker op een dergelijke vraag mag ingaan?

Lees verder →

Data als intellectuele eigendom en privacy

In een digitale economie is het bezit van data een waardevol goed, dat in sommige sectoren reeds als ruilmiddel wordt gebruikt voor het bekomen en het gebruik van immateriële activa, doorgaans software applicaties, en diensten.

Hiervoor hebben organisaties reeds zwaar in geïnvesteerd; niet enkel voor de aankoop en ontwikkeling van systemen, maar ook in de nodige research daarvoor.

Immers, op basis van data kan men inzichten hebben in een bepaald onderwerp om gevolgen te voorspellen, beslissingen te nemen met een relatief gering risico, de klantenervaring verbeteren, etc.

Momenteel wordt er gedacht aan het beschermen van data als intellectuele eigendom.

Een dergelijke wetgeving blijkt bijvoorbeeld reeds te bestaan in Azië, of in ieder geval men is er reeds mee bezig.

Het doel is om de bescherming en het te gelde maken van data mogelijk te maken.

Lees verder →